En Sıcak Konular

Prof. Dr. Ahmet Rasim Küçükusta



Prof. Dr. Ahmet Rasim Küçükusta
26 Ağustos 2011

Tıpta uzmanlık sınavı kaldırılmalıdır



Doğan Haber Ajansı’ ndan Kemal Atlan’ ın “Pazarcı doktor” başlıklı haberi dikkatinizi çekti mi bilmem:

Eskişehir Osmangazi Üniversitesi (ESOGÜ) Tıp Fakültesi Acil Anabilim Dalı’nda 5 yıl asistanlık yaptıktan sonra uzmanlık tezini tamamlamadığı için ilişiği kesilen 42 yaşındaki Dr. Orhan Arslan şöyle diyor:

“Ben şu anda pazarda tezgâhtarlık yapıyorum. Asıl mesleğim doktorluk. 5 yıllık ihtisas süresini bitirdim, şu an sınava girmedim ama Acil Tıp uzmanı sayılırım. 5 yıl boyunca ESOGÜ Acil Anabilim dalında acil tıp ihtisası yaptım. 5 yıl boyunca binlerce kritik hastaya baktım ve müdahale ettim. 4 yıl boyunca da çoğu nöbetimi acil serviste kıdemli olarak tuttum… Tezimi yaptırmayacaklarını ve beni uzman yapmayacaklarını söylediler. Uzman olabilmem için bitirme sınavına girip, tez hazırlamam gerekiyordu. Geçen Ocak ayında hastaneden ilişiğim kesildi.”

ESOGÜ yetkilileri Dr. Orhan Arslan’ın iddialarının doğru olmadığını belirtti. ESOGÜ yetkilileri Arslan’ın yapması için verilen tezini tamamlamadığını, tez için etik kurula başvurmadığı, uzmanlık eğitim süresinin bitmesi nedeniyle yasal olarak kadrosunun düşürülüp ilişkisinin kesildiğini söyledi. Yetkililer Dr. Arslan’ın tezinin tamamlanması için 2 yıl daha süresinin olduğunu belirterek, "Tezini tamamladığında ister bizim üniversitemizde isterse bakanlığa başvurup başka bir üniversitesinde tez sınavına katılabilir" dedi.

Nasıl uzman doktor olunur?

Tıp fakültesine giren tüm öğrencilerin hayali “uzman doktor” olabilmektir. Bunun için elbette önce tıp fakültesinin bitirilmesi ve daha sonra da TUS adı verilen imtihanın kazanılması gerekir.

TUS’ u kazananlar bir üniversite veya eğitim hastanesinde branşlarına göre 4-6 yıl arasında “asistan doktor” olarak görev yaparlar. Bu sürede bilim dalının türüne uzmanlık alanları yanında başka bilim dallarında da birkaç aylık sürelerde (rotasyon) çalışırlar.

Asistanlık eğitimi boyunca başasistan veya Hoca’ nın (eğitim hastanelerinde şef, üniversite kliniklerinde doçent, profesör) denetimi altında hasta bakarlar, nöbete kalırlar, uzmanlık dalları ile ilgili çeşitli tıbbi girişimleri görerek ve uygulayarak öğrenirler. Tıp fakültelerindeki asistanlar seminer, sempozyum, kongre vb eğitim çalışmalarına daha çok katılırken, eğitim hastanelerindekiler daha fazla hhasta görürler ve daha fazla "uygulama" yapma imkânı bulurlar.

Uzmanlık eğitimi bakımından laftan ziyade bu tür uygulamalar çok daha önemlidir ve bu sebepledir ki TUS' ta yüksek puan alanlar cerrahi branşlarda tıp fakültelerini değil eğitim hastanelerini tercih ederler.

Zaten bundan dolayı da tıp fakültelerinden ağzı, eğitim hastanelerinden ise eli iyi iş yapan uzman hekimler yetişir. Yazmamdan ve konuşmalarımdan da anlaşılabileceği gibi ben de ilk grubun tipik bir örneğiyim.

Asistanların artık uzman unvanını kazanabilmeleri için çalışma süreleri bitiminde hocaları nezaretinde “uzmanlık tezini” de tamamlamış olmaları gerekir. Bu tezin "formalite gereği" jüri tarafından kabul edilmesiyle de uzmanlık alanına göre sözlü ve cerrahi branşlarda uygulamalı bir imtihana girerek başarılı olurlarsa “uzman doktor” unvanını alırlar.

Uzmanlık tezi nedir, ne işe yarar?

Uzmanlık tezi özellikle eğitim hastanelerinde “yapılmış olmak için yapılan" gereksiz çalışmalardır. Bir kere bunların hemen hiçbir zaman gerçek manada bir “tez” değildir. Bunların kimi daha önce yapılmış klinik çalışmaların kötü tekrarları veya geriye dönük dosya taramaları ve hatta derlemeler şeklindedir.

Bu tezler içinde bazıları bilimsel yayın olarak dergilerde yayınlanabilir veya kongrelerde bildiri olarak sunulabilir ama çoğu, kimse tarafından doğru dürüst okunmadan arşivlerin tozlu raflarında yerini alır.

Bu tezler akademik kariyer yapmak isteyen asistanlar bir çalışmanın nasıl yapılacağını, nasıl değerlendirileceğini, nasıl yorumlanacağını öğrenmesi bakımından faydalıdır ama o kişinin

başarılı bir uzman doktor olup olmayacağı konusunda zerre kadar faydası yoktur.

Dr. Orhan Arslan örneğinde de olduğu gibi bazı asistanlar için bu gereksiz uzmanlık tezleri bir kâbusa dönüşebilmektedir.

Gelelim neticeye

Uzmanlık tezi kulağa hoş gelen, insanda saygı uyandıran "havalı" bir söz olmakla beraber işin aslı hiç de öyle değildir.

BİR: Uzmanlık tezleri, akademik kariyer yapmak istemeyen asistanlar için ayak bağı, zaman kaybı ve angaryadır.

İKİ: İyi bir uzman hekim olmanın yapılan tezle hiçbir alakası yoktur. Önemli olan asistanın uzmanlık eğitimi süresince davranış ve çalışmaları; uzmanlık alanı ile ilgili her türlü bilgi ve tecrübeyi kazanmış olması ve de gereken tüm girişimleri (endoskopi, anjiyo, biyopsiler, radyolojik değerlendirme, ameliyatlar vb) tek başına rahatlıkla ve maharetle yapabiliyor olmasıdır.

ÜÇ: Uzmanlık tezlerinin kaldırılması veya sadece isteyenler tarafından yapılması daha doğrudur. 

Bu yazı 2,659 defa okundu.






Yorumlar

 + Yorum Ekle 
    kapat

    Değerli okuyucumuz,
    Yazdığınız yorumlar editör denetiminden sonra onaylanır ve sitede yayınlanır.
    Yorum yazarken aşağıda maddeler halinde belirtilmiş hususları okumuş, anlamış, kabul etmiş sayılırsınız.
    · Türkiye Cumhuriyeti kanunlarında açıkça suç olarak belirtilmiş konular için suçu ya da suçluyu övücü ifadeler kullanılamayağını,
    · Kişi ya da kurumlar için eleştiri sınırları ötesinde küçük düşürücü ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi ya da kurumlara karşı tehdit, saldırı ya da tahkir içerikli ifadeler kullanılamayacağını,
    · Kişi veya kurumların telif haklarına konu olan fikir ve/veya sanat eserlerine ait hiçbir içerik yayınlanamayacağını,
    · Kişi veya kurumların ticari sırlarının ifşaı edilemeyeceğini,
    · Genel ahlaka aykırı söz, ifade ya da yakıştırmaların yapılamayacağını,
    · Yasal bir takip durumda, yorum tarih ve saati ile yorumu yazdığım cihaza ait IP numarasının adli makamlara iletileceğini,
    · Yorumumdan kaynaklanan her türlü hukuki sorumluluğun tarafıma ait olduğunu,
    Bu formu gönderdiğimde kabul ediyorum.





    Diğer köşe yazıları

     Tüm Yazılar 
    • 19 Mart 2015 Karatay'ın askerleriyiz!
    • 31 Ekim 2014 Günde 3 bardak süt kemik kırığı ve ölüm riskini artırıyor
    • 10 Haziran 2014 Kimi kime şikayet edelim?
    • 16 Mayıs 2014 Akademik sahtekarlık geleneğinin kime ne zararı var
    • 21 Şubat 2014 Antibiyotikler meme kanseri riskini artırıyor
    • 4 Aralık 2013 Damacana mı musluk suyu mu?
    • 20 Kasım 2013 Yakında ruh hastası olmayan kalmayacak
    • 13 Şubat 2013 Bir Türk tıp alanında Nobel alabilir mi?
    • 10 Ocak 2013 Yakında ruh hastası olmayan kalmayacak
    • 1 Ekim 2012 Türkiye'de mamografi taramaları rezaleti
    • 14 Eylül 2012 İlaç tanıtımında bundan iyisi Şam'da kayısı
    • 9 Temmuz 2012 Bir sağlık haberi skandalı
    • 17 Mayıs 2012 Coca-Cola'nın reklam yüzü olabilirim
    • 8 Mayıs 2012 FDA şaşırma, sabrımızı taşırma
    • 27 Nisan 2012 Sönmez gene döndü
    • 5 Nisan 2012 Şampuanlar da bozuk çıktı
    • 12 Mart 2012 Dokunan değil içen yanıyor!
    • 12 Mart 2012 Meyve suyu değil boyalı su bunlar
    • 8 Mart 2012 Amerikalılar çiğ sütü akladı
    • 21 Şubat 2012 Hasta memnuniyeti neyi gösterir?

    En Çok Okunan Haberler


    Haber Sistemi altyapısı ile çalışmaktadır.
    5,735 µs